وقتی آمد ، در واقع وقتی آمدیم پر حرارت شروع شد و ادامه داشت پیش رفت ، پیش رفت ، پیش رفت حرارت کم کم کاسته شد ، لیلی هم باشی کاسته می شود با یک حرف همه چیز به هم می ریزد . اول که آمده بود می گفت هر آ

به اولین برخورد فکر می کنم به اینکه اگر سنگ ها عاشق نمی شدند آتش کشف نمی شد

من اینجا بس دلم تنگ است !و هر سازی که می بینم بد آهنگ استبیا ره توشه برداریمقدم در راه بیبرگشت بگذاریمببینیم آسمان هر کجا آیا همین رنگ است ؟ بسان رَهنوردانی که در افسانهها گویندگرفته کولبارِ زاد ره بر دوشفشرده چوبدست خیزران در مشتگهی پر گوی و گه خاموشدر آن مهگون فضای خلوت افسانگیشان راه می پویندما ه...

روزی ما دوباره کبوتر هایمان را پیدا خواهیم کردو مهربانی دست زیبایی را خواهد گرفت .روزی که کمترین سرودبوسه استو هر انسانبرای هر انسانبرادری استروزی که دیگر درهای خانه شان را نمی بندندقفلافسانه ای ستوقلببرای زندگی بس است ... احمد شاملو

من صادقانه روز تولدم بغض می کنم وقتی تو این چنین کودکانه شاد و ...... یکی تو این روزه و یکی هم لحظه تحویل سال نو ، حس غریبی میکنه آدمی نگاهی به گذ

عاشقماهل همین کوچه ی بن بست کناری که تو از پنجره اش پای به قلب منِ دیوانه نهادیتو کجا؟ کوچه کجا؟ پنجره ی باز کجا؟ من کجا؟ عشق کجا؟ طاقتِ آغاز کجا؟ تو

تو آن یک نفری که من سال ها از بودنش می گویم یک نفر بود ...تو همانی !آن ... شب ، سکوت ، کویر ... استاد شجریان ...

من تو را با تمام وجودم از بر کرده ام صفحه ای هستی در روبروی چشمانم که هر روز آنرا، تو را میخوانمت چقدر دلم میخواهد؛ از اول دوستت داشته باشم ! و دوباره از اول .. آخر میدانی ؛ به قول مادربزرگ همه چیز، فقط اولش خوب است کاااش بودی , آنچنان که هستی...

مهم نیست پلها را ، از کدام سویِ رودِ بزرگ بنا میکنند ما به آب خواهیم زد! ما، از پردههایِ تو در تویِ این تقدیرِ مزخرف، عبور خواهیم کرد! علی صالحی

همیشه هراسم آن بود که صبح از خواب بیدار شوم؛ با هراس به من بگویند: فقط تو خواب بودی بهار آمد و رفت... احمدرضا احمدی

فکر کنبه بارانی که از پیراهنت می گذرداز پوستت می گذردو از درون تو را غرق می کند! گروس عبدالملکیان

شب تاریکی در پی است و من به چراغ نامت محتاجم

من نیمه ای دارم که با من نیست آن نیمه آیا در کدامین قرن یا در کدامین فصل یا در کدامین شب کدامین روز خواهد زیست؟ نادر نادرپور

مرا به پيش خودت ببر،سردار رؤيايیِ خوابهای سپيدِ من،مرا به پيش خودت ببر..احمد شاملو آنجایم ببر که شرابم نمیبردهوس آسمان ها کرده ام یا شاید در دل زمین خلاصه آنجا که نامش فرای هر چیز است و هدف بعدی هم رفتن به فرای فرای هرچیز

حسی اشنا - افتتاحیه افتتاحیه با عرض سلام خدمت همه عزیزانی که الان در اینجا هستند امیدوارم روزهای خوبی رو در پیش رو داشته باشید و باشیم و به هر طریقی که شده راه درست رو پیدا کنیم و از زندگی لذت ببریم

میدانم که یک روز می ایی و ان روز روز کامل شدن من استبه امید ان روز مینشینم و ثانیه ها را ورق میزنم نازنین

گفت : "بیایید بالای صخره "گفتند : " می ترسیم "گفت : "بیایید بالای صخره "امدند. انها را هل داد و انها پرواز کردند.

روزی میکل انژ قطعه سنگ گرد و بزرگی را با خود به سمت کارگاهش میبردفردی از او پرسید این چه کاریست چرا این سنگ بزرگ را این طور به سختی حمل میکنی میکل گفت : میخواهم فرشته ای را که در این سنگ وجود دارد نمایان سازم فرد او را به تمسخر گرفت وگفت تو دیوانه شده ای و رفت سال بعد به کارگاه میکل امد و از مج

نه تو می مانی و نه اندوه و نه هیچیک از مردم این ابادی به حباب نگران لب یک رود قسم ...و به کوتاهی ان لحظه شادی که گذشت ... غصه هم می گذرد ... ان چنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند ... لحظه ها عریانند ... به تن لحظه خود ... جامه اندوه مپوشان ... هرگر ... << سهراب >>

شد شصت سال حالا تمام کارهایش را انجام داده بود ... مانده بود زندگی ...! (تمامی روزهای من با این جمله شروع میشود که نشود که اینطور بشود )